Sunday, 20 March 2011

အင္းေလး အင္းေပါခံု ေရယဥ္မယ္မ်ား မွတ္တမ္း (၃)


video

 အင္းေပါခံုရြာတြင္  ကိုယ့္ရြာဆီသို႕ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား ၾကြေရာက္လာမယ့္ အႀကိဳေန႕၌ ရြာသူရြာသားလူငယ္မ်ားက ဘုရားေဖာင္ေတာ္ကို ႀကိဳ မည့္ ဆြဲေလွႀကီးမ်ားကို ျငမ္းခတ္ဆင္ျခင္း ၊ ေဖာင္ေတာ္ဆြဲမည့္ႀကိဳးမ်ား တပ္ဆင္ျခင္း ၊ ဘုရားထီးျဖဴ   ငွက္ေပ်ာပင္ အစရွိတို႕ တပ္ဆင္ျခင္း ၊ စကၠဴ သာသနာ့ အလံမ်ား  လြင့္ထူျခင္း အစရွိသည္တို႕ ျပဳလုပ္ၾကပါသည္ ။ ရြာသူ ရြာသားလူငယ္ လူပ်ဳိေမာင္မယ္တခ်ဳိ႕ တို႕သည္ တာဝန္ကိုယ္စီ ခြဲေဝယူၾက၍ ရာဇမတ္ ယက္လုပ္ျခင္း ၊ ရာဇမတ္ ကာျခင္းမ်ားကို ဘုရားၾကြေရာက္လာမည့္ ေရလမ္းတေလ်ာက္တြင္ ဆင္ယင္ၾကေတာ့သည္ ။  ေရွးရိုးရာအစဥ္အလာ ေရွးထံုးအတိုင္း လိုက္နာၾက၍ ရြာဦးဘုန္းႀကီးဦးေဆာင္မႈေအာက္မွ လူပ်ဳိေမာင္မယ္တို႕ နာခံ ကုသိုလ္ယူၾကပါသည္။   ရြာမိရြာဖ အဘိုး အဘြားတို႕က ရြာဦး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ေဝယာဝဥၨ မ်ားျပဳလုပ္ကုသိုလ္ယူၾကသည္ ။ဘုရားပုလႅင္ေရွ႕၌  ဘုရားထံ ဆက္ကပ္မည့္ ဆြမ္းေတာ္ႀကီး ျပင္ဆင္သည့္အဖြဲ႕မ်ားက ရာသီခ်ိန္အလိုက္ထြက္သည့္ သီးႏံွ ပန္းမံမ်ားကို အလွပဆံုးၾကည္ညိဳဖြယ္ျဖစ္ေစရန္ ျပင္ဆင္ၾကေလေတာ့သည္ ။   ဘုရားေဖာင္ေတာ္၌ လိုက္ပါလာၾကမည့္ ဆရာေတာ္ဘုန္းႀကီးမ်ား သီတင္းသံုးနားေနဖို႕ ေနရာထိုင္ခင္းျပင္ဆင္ျခင္း ၊ ေဆးကြမ္း လကၻက္ ေရေႏြးခြက္မ်ား ခင္းက်င္းျခင္း ၊ ဆရာေတာ္မ်ား ဆြမ္းဖုံးေပးသံုးေဆာင္ရာ ဆြမ္းစားခန္းအတြင္း စားပြဲမ်ားခင္းျခင္း ၊ ေသာက္ေရသံုးေရျဖည့္ျခင္း ၊ ဆြမ္းခ်ဳိင့္မ်ားသန္႕စင္ျခင္း အစရွိသည္မ်ားကို လူလတ္ပိုင္းမ်ားက တာဝန္ယူၾကသည္ ။ လူလတ္ပိုင္းတခ်ဳိ႕တို႕သည္ ဘုရားေဖာင္ေတာ္ဆြဲသည့္ေလွမ်ား၌ လိုက္ပါလာၾကမည့္ ေလွေလွာ္သားမ်ား ၊ ရြာသို႕လာလည္ၾကေသာ ဧည့္သည္မ်ား ကို အလွဴထမင္းေကြ်းမည့္ကိစၥအား လုပ္ေဆာင္ၾကပါသည္ ။ အင္းေပါခံုရြာတြင္ ေဖာင္ေတာ္ဦး ဘုရား (၄) နာရီခန္႕သာစံေတာ္မႈသည္ျဖစ္၍ ပရိတ္သတ္တို႕အား အေကြ်းေမြး ကိစၥကို အခ်ိန္တိုႏိုင္သမွ်တိုေတာင္းေစရန္ ေရာက္ရွိလာသည့္ ပရိတ္သတ္မ်ားအား တစ္သုတ္ထဲအၿပီးတၿပိဳင္ထဲ ထမင္းေကြ်းေမြး ဧည့္ခံၾကေလသည္ ။ ေလွေလွာ္သားမ်ားႏွင့္ ဧည့္သည္ပရိတ္သတ္ (၂)ေထာင္ခန္႕ကို တၿပိဳင္ထဲ ေကြ်းေမြးရသည္ျဖစ္၍ ေကြ်းေမြးဧည့္ခံရာ၌ ရြာသားတို႕လစ္ဟင္းလိုအပ္သည္ျဖစ္ျငား ဧည့္သည္မ်ားက ခ်ီးက်ဴးေနတတ္ၾကေပသည္ ။ ဤသို႕ေသာ အႀကိဳေန႕မ်ား၌ လစ္ဟာမႈမရွိေစရန္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါမွ ရြာသို႕ဘုရားၾကြေရာက္လာသည့္ေန႕၌ ရြာသားမ်ား အလွည့္စီ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားအား ဖူးေမွ်ာ္ကန္ေတာ့ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္ ။ အင္းသူညီမငယ္မ်ားကလည္း ဘုရားေဖာင္ေတာ္ ႀကိဳရန္ ဆြဲေလွ ေရယာဥ္ ကိစၥမ်ား တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ၾကပါသည္ ။ အလွေရယာဥ္အတြက္ ညီမငယ္ေလးမ်ားသည္ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားရြာသို႕ ၾကြေရာက္ဖို႕ (၄) (၅) ရက္အလိုကတည္းက တက္တက္ၾကြၾကြ ျပင္ဆင္ေနတတ္ၾကသည္ ။ ထိုအႀကိဳည တစ္ညလံုး၌ ကာလသားမ်ားက တစ္ညလံုးမအိပ္ပဲ ရပ္ရြာလံုၿခံဳေရး မီးေရးထင္းေရး ကိစၥမ်ားအတြက္ တာဝန္သိ ကင္းေစာင့္ၾကပါေတာ့သည္ ။  ...... ဤသို႕ ဤသို႕ေသာ ဘုရားအပူေဇာ္ခံၾကြေရာက္ျခင္းအတြက္ ျပင္လို႕ဆင္လို႕ၿပီးဆံုးသည္ႏွင့္  ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား  ေဖာင္ေတာ္ ကလည္းေနာက္ထပ္တစ္ရြာ ေဒသစာရီခရီးတဖန္ၾကြခ်ီေတာ္မႈျပန္သြားပါေတာ့သည္ ။ ဆိုလိုသည္မွာ ျပင္လို႕ဆင္လို႕လည္းၿပီးၿပီ ပြဲကလည္းၿပီးၿပီ ဆိုသည့္အတိုင္း မနားမေန ကုသိုလ္ယူၾကပါသည္ ။ ဟိုးအရင္တခ်ိန္ တုန္းကေတာ့ အင္းေပါခံုရြာ၌ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား တစ္ည က်ိန္းဝပ္အပူေဇာ္ခံခဲ့ပါသည္ ။ ညက်ိန္းအပူေဇာ္ခံရာတြင္ တာဝန္ႀကီးေလးသည္ျဖစ္ရာ ရြာ၏လူဦးေရတစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ နည္းပါးလာသည့္အတြက္ ညက်ိန္းတာဝန္ယူႏိုင္မည့္ အျခားေက်းရြာတစ္ရြာသို႕ တာဝန္လြဲေျပာင္း လိုက္ပါသည္ ။ 

 စာၾကြင္း ။    ။ အင္းေပါခံုရြာဘုရားေရာက္မည့္အႀကိဳေန႕ ကုသိုလ္ယူပံုကို                ကြ်န္ေတာ္          မွတ္မိသေလာက္ေရးထားပါေသာေၾကာင့္ အမွားပါခဲ့ပါက နယ္သားတို႕က ကြ်န္ေတာ္ အယ္ကိုအားခြင့္လြတ္ေပးပါရန္ ေလးစားစြာျဖင့္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။

Tuesday, 8 February 2011

ဘဲတစ္ေကာင္ရဲ႕ဟာသ

☼... လႈိင္းလံုးႀကီးေတြ ရိုတ္ခတ္ဖန္မ်ားလာခဲ့ေတာ့    ငါ့အေမြးေတာင္ပံ၊ ငါ့ၿခံဳလႊာေတြ ေရာ္ရင့္လို႕ အရင္လို ေတာက္ေျပာင္မႈ မရွိေတာ့ဘူး ။ 

☼... လႈိင္းလံုးႀကီးေတြၾကား ကူးခတ္ဖန္မ်ားလာခဲ့ေတာ့    ငါ့ေျခေထာက္ေတြ စုတ္ၿပဲလို႕ လႈိင္းႀကီးေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္အန္တုဖို႕ မစြမ္းႏိုင္ေတာ့ဘူး ။ 

 ☼... လႈိင္းေတြလည္းၾကမ္း သမုဒၵရာအလယ္ကိုလည္း ေရာက္ေနခဲ့ေတာ့    ငါခိုနားရမယ့္ ကမ္းစပ္ရယ္ အရမ္းေဝးလြန္းလို႕ လွမ္းေတာင္မျမင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။

 ☼... ေမြးရပ္ေရေျမကေန လွပတဲ့အိမ္မက္ေတြမက္ရင္း ထြက္ခြာလာခဲ့ေတာ့   အခုလိုညစဥ္တိုင္း ႏိႈပ္စက္တဲ့အိမ္မက္ဆိုးေတြရယ္ ေျခာက္ျခားလြန္းလို႕   ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းမအိပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။ 

 ☼... အေပါင္းအေဖာ္ေတြနဲ႕ ေဝးကြာ တစ္ေကာင္ထဲေနခဲ့ေတာ့ ငါ့အေပါင္းအေဖာ္ေတြလွမ္းေတြ႕တဲ့အခါ  ႏႈတ္ဆက္ရမယ့္ငါ့ဘာသာစကားရယ္ 
ႏႈတ္ဖ်ားကေတာင္ထြက္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူး  ။ 

 ☼... တစ္ေကာင္ထဲေနရဖန္မ်ားလာခဲ့ေတာ့  ေလလႈိင္းၾကားထဲက   ေမေမ့အသံေတာင္မွ   ေႏြးေထြးမႈကို မခံစားမိႏိုင္ေတာ့ဘူး  ။ 

 ☼... တစ္ေကာင္ထဲေနခဲ့ရဖန္မ်ားလာခဲ့ေတာ့    အေပါင္းအေဖာ္ေတြကိုသတိရတိုင္း ငါ့ေရွ႕က ခလုပ္ပါတဲ့ မွန္သားျပင္ေပၚမွာ ရွာေဖြေနမိတာ  ၾကာလာေတာ့ ငါခ်စ္တဲ့ ငါ့အေပါင္းအေဖာ္ေတြကို  သူတို႕တေတြရွိေနတဲ့  မွန္သားျပင္ႀကီးေလာက္  သံေယာဇဥ္မရွိေလေတာ့ဘူး  ။

 ☼... အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ မက ေကာင္းကင္ေပၚကပါ  ငါးဘက္ငါးတန္ ေရေတြစီးဝင္ၾကေတာ့    အခုငါကူးခပ္ေနတဲ့ေရျပင္ဟာ  ၿငိမ္သက္မႈေတြ စိုးစိငယ္မွ်ကို ဘယ္လိုမွမရွိႏုိင္ေတာ့ဘူး  ။ 

 ☼... ေမာပန္းႏြမ္းလွ်စြာ ကူးခတ္ဖန္မ်ားလာေတာ့မွ    စိမ့္စမ္းေရေတြနဲ႕ တည္ၿငိမ္လန္းဆန္းေနတဲ့  ငါ့ရဲ႕ေမြးေျမ ကန္ေရျပင္ငယ္ေလးဆီ  အေျပးျပန္  ကူးခပ္ခ်င္ပါၿပီ   ။ 

 ☼... ေၾသာ္ ....  ေတာင္ပံက်ဳိးပဲ့  ေျခေထာက္ရယ္က်ဳိးပဲ့ေနၿပီ  ဒီဒဏ္ရာ အနာေတြရယ္ ကုလို႕မေပ်ာက္ႏိုင္ၿပီမို႕  ေသရမယ္သာ လြတ္လမ္းမျမင္ေတာ့ ။ အထိအရွ ဒဏ္ရာေတြနဲ႕   ေမေမ႕ရင္ခြင္မွာ ထာဝရ အိပ္ေတာ့မယ္  ။

 ☼... ေၾသာ္ .... ငါ့ခမွ်ာ ရီစရာပဲ ... ခ်စ္သူေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ေန႕မွာမွ ....  ခ်စ္ၾကသူမ်ားရဲ႕ေန႕  ၊ သူတို႕ေတြ ေပ်ာ္ပါေစေၾကာင္းေတာင္းဆုေပးဖို႕ စကားလံုးမဲ့ၿပီေကာ ။  ...... ။

Wednesday, 2 February 2011

အင္းသားမ်ဳိးႏြယ္

By LadyPhyu.
  
ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ၊ေညာင္ေရႊနယ္ ၊ အင္းေလးေဒသတစ္ဝိုက္မွာ အေျခစိုက္ေနထိုင္ၾကတဲ့ လူမ်ဳိးစုတစ္စုကို အင္းသားလူမ်ဳိး လို႕ေခၚပါတယ္။ အေျခစိုက္ေနထိုင္သူမ်ားလို႕  ဆိုရာမွာ အင္းေလးေရျပင္ေပၚေနထိုင္သူမ်ား နဲ႕ ေရတစ္ဝက္ကုန္းတစ္ဝက္ေနထိုင္သူမ်ား အားလံုးကိုဆိုလိုပါတယ္ ။
    ကႊ်န္ေတာ္တို႕ အင္းသားလူမ်ဳိးေတြဟာ  သည္ေဒသရဲ႕ မူလတိုင္းရင္းသားမ်ား ဟုတ္တယ္၊ မဟုတ္ဘူးလို႕  ကႊ်န္ေတာ္တို႕ ကိုယ္၌ကလည္း ယေန႕ထိတိုင္ ခိုင္လံုတဲ့ အေထာက္အထား ရွာေဖြေနဆဲပါပဲ ။  ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ ရွမ္းျပည္နယ္ရဲ႕ လူမ်ဳိးစုတစ္စု ျဖစ္ေပမယ့္ ရွမ္းထက္ ျမန္မာဆန္ၾကပါတယ္ ။ စကားအသံ ေလယူေလသိမ္း ေတြက  အလြန္ေရွးက်တဲ့  ျမန္မာစကားသံနဲ႕ တူလွတယ္ ။ မ်က္ႏွာပံုပန္း ကိုယ္ခႏၶာအခ်ဳိးအဆက္ေတြက ျမန္မာနဲ႕ပိုဆင္ၾကတယ္ ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြဟာ တိဗက္-ျမန္မာ အႏြယ္ဝင္ လူမ်ဳိးစုတစ္စု
 ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတယ္လို႕ ယူဆႏိုင္ပါတယ္ ။ စကားလံုးေဝါဟာရဆိုရင္ ရခိုင္လူမ်ဳိး ၊ ထားဝယ္လူမ်ဳိးတို႕ရဲ႕ စကားလံုးနဲ႕ဆင္တူတာေတြရွိတယ္ ။  ရခိုင္ ၊ ထားဝယ္ လူမ်ဳိးအုပ္စုခြဲေတြနဲ႕ နီးစပ္ဆင္တူတဲ့ လူမ်ဳိးစုတစ္စု လည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။ အခ်ဳိ႕လူေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ထားဝယ္လူမ်ဳိးမွ ဆင္းသက္ဆက္ႏြယ္တယ္လို႕ ဆိုၾကတယ္ ။
   ....... အင္းေလးလူ႕ရိပ္ၿမံဳအတြင္းမွာေတာ့ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ကေန ယေန႕ထိတိုင္ အဆင့္ဆင့္ေျပာဆို လက္ဆင့္ကမ္းလာတဲ့ ဒ႑ာရီ (၂) ပုဒ္ရွိေလရဲ႕ ။
....ပထမ ယံုၾကည္မႈ ဒ႑ာရီ က .. ေအဒီ ၁၀၄၄ ပုဂံျပည့္ရွင္တစ္ပါးျဖစ္တဲ့ ၊ ျမန္မာ့နန္းရုိးစခဲ့တဲ့ ၊ ပထမၿမိဳ႕တည္ ၊ နန္းတည္ ဘုရင္အေနာ္ရထာရဲ႕ ျမစ္ေတာ္ႀကီး
ဘုရင္အေလာင္းစည္သူ ဟာ တိုင္းျပည္တနံတလ်ား ခရီးသြားရာမွာ ထားဝယ္သားတို႕ ေနာက္ေတာ္ပါးအျဖစ္လိုက္ပါၾကတယ္ ။ ဘုရင္အေလာင္းစည္သူ အင္းေလးကန္ဆီ ေရာက္စဥ္အခိုက္ ထားဝယ္သားတို႕ကို အင္းေလးေဒသမွာ အေျခခ်ေနထိုင္ဖို႕ အရပ္တစ္ခု သတ္မွတ္ျပဳေပးေတာ္မူခဲ့တယ္ ။ အင္းေလးကန္ရဲ႕ ပထဝီအေနအထားက ထားဝယ္သားတို႕ရဲ႕ ေနထိုင္ႀကီးျပင္းရာ (တနသ`္ာရီ ) ကမ္းရိုးတန္း ေရေျမအေနအထားနဲ႕ အေတာ္ဆင္တူတာေၾကာင့္ ထားဝယ္သားတို႕ကို အင္းေလးကန္မွာေနထိုင္ဖို႕
ဘုရင္အေလာင္စည္သူမင္းႀကီးက အရပ္တစ္ခုသတ္မွတ္ေပးခဲ့တယ္ ။ ဘုရင္အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီးဟာ သာသနာေတာ္ျမတ္ စည္ပင္၊ ျပန္႕ကား၊ ထြန္းကားဖို႕ လိုလားသူျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္
 မဟာေဗာဓိသား၊သရကၡာန္ နံ႕သာႏွစ္သား နဲ႕ ျမတ္စြာဘုရား ရုပ္ပြားေတာ္(၅)ဆူ ထုလုပ္ေတာ္မူၿပီး (သန္းေတာင္ရြာ) အရပ္မွာတည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့တယ္ ။  ဘုရား ေဝယာဝစၥ အတြက္ ထားဝယ္သားတို႕ေနခဲ့ရတာလည္းျဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ (သန္းေတာင္ရြာ)ေဒသခံ အင္းသားေတြ ရွိႏွင့္ေနၿပီးသားလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။
 .........ဒုတိယ ယံုၾကည္မႈ သ႑ာရီ က ..
 ကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြဟာ ဟိုး..ပုဂံေခတ္အစမွ ဘိုးဘြားဘီဘင္အစဥ္လိုက္ အင္းေလးေဒသ ဖက္ကို ဆင္းသက္ေနထိုင္လာခဲ့ၾကတာ ဘုရင္အေလာင္းစည္သူ မေရာက္မွီကတည္းကျဖစ္တယ္  ။ ဘုရင္အေလာင္းစည္သူ ေရာက္အလာ အင္းသားတို႕ကိုယ္၌က ေဖာင္စႀက`္ာအတြက္   ေရတပ္မေတာ္အျဖစ္ အမႈထမ္းလိုလွတာေၾကာင့္ ကိုယ့္ဆႏၵေတြကို    ဘုရင္ဆီေလ်ာက္တင္ခြင့္ပန္လို႕ ျမန္မာတံခြန္ ေတာင္စြန္အရပ္ေရာက္ေအာင္  
လိုက္ပါလာခဲ့ၾကတယ္ ။ ဘုရင္ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႕ အေျခက်ေနဖို႕ ေဒသတစ္ရပ္ဖြင့္ခဲ့တာ
  ထိုမွေနာင္  ယခုတိုင္ေအာင္ ထားဝယ္အမည္နဲ႕ တည္ဆဲရွိတယ္လို႕ ... အင္းသားတို႕ရဲ႕ ဒုတိယ ယံုၾကည္မႈ ဒ႑ာရီပါ ။
 ........ယေန႕ယခုတိုင္ေအာင္ပဲ အင္းေရျပင္ေအာက္မွာကြ်န္းတုံးကြ်န္းသားအထပ္ထပ္နဲ႕ ျမင္ေနရတာကေတာ့  
ဘုရင္မင္းျမတ္ နန္းေတာ္စိုက္တည္ရာ ျဖစ္ပံုရပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူမ်ဳိးေတြဟာ ဘုရင္အေလာင္းစည္သူ ၾကြေရာက္ မလာခင္ကတည္းက ေနထိုင္ေနၾကသလား ၊ ဘုရင္ၾကြေရာက္ၿပီးမွ ေနထိုင္ၾကသလား လို႕ယေန႕ထက္တိုင္ ခိုင္လံုတဲ့  အေထာက္အထားေတြနဲ႕ သိခ်င္ေနမိၾကပါတယ္ ။ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာေဝးကြာၿပီး ေဒသႏွစ္ခုမွာေနထိုင္ၾကတဲ့ လူမ်ဳိးႏွစ္စုဟာ ဘာသာစကားတူေနၾကတာ အဲဒီလူမ်ဳိးႏွစ္စုဟာ ဆက္ႏြယ္ခဲ့ဖူးလို႕ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။ 
ဒီလို အသိရခက္တဲ့ ဒ႑ာရီ (၂) ပုဒ္ေၾကာင့္ ထားဝယ္ နဲ႕ အင္းသား ဘယ္ကစသလဲလို႕ ဘယ္သူမွ ဆင္ေျခေပး ၊ မွတ္ခ်က္ျပဳ  ျခင္းမျပဳၾကေတာ့ပါ ။ ...
...........ဒါေၾကာင့္မို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူမ်ဳိးစုကို  (တိုင္းေနာင့္)လို႕ ရွမ္းဘာသာႏွင့္ေခၚဆိုၾကၿပီး ၊ (မန္႕ေနာင့္) လို႕လည္း ေခၚဆိုၾကပါတယ္ ။ (တိုင္းေနာင့္) ေရထဲမွာေနေသာ ရွမ္းကေလးမ်ားလို႕ အဓိပၸါယ္ရၿပီး ၊ (မန္႕ေနာင့္) ေရထဲမွာေနေသာ ျမန္မာမ်ား လို႕ေခၚဆိုၾကပါေတာ့တယ္။

စာၾကြင္း ။    ။ ကြ်န္ေတာ္ ေလ့လာဖတ္ရွု႕ မွတ္သားခဲ့သမွ်  မွ်သာ ။ အမွားပါခဲ့ပါက                         ကြ်န္ေတာ္နဲ႕သာ  သက္ဆိုင္ပါသည္ ။
                   ကြ်န္ေတာ္မွားသည္မ်ား၊ လိုအပ္သည္မ်ားကို  သင္ျပေပးဖို႕                                  ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္ .. နယ္သား ...

Thursday, 20 January 2011

ရက္ေသ ႏွင္းဖံုး ေနာင့္ႏွလံုးအိမ္


အဏုျမဴလက္နက္ စြမ္းအင္ထက္လည္း
    မဖက္ျပိဳင္ရာ စိတ္ကသာ၏
   လွ်ပ္၀ါမိုးၾကိဳး  လွ်င္တန္ခိုးလည္း
   တူနိုင္းဆိုင္လာ  စိတ္ကသာ၏
   ေထြေထြစြမ္းျခင္း ထိုစိတ္မင္းလည္း
   ႏွလံုးေစရာ သူ႕ဆီသာသို႕
   သည္ခ်စ္ေမတၱာ ၊ စမ္းေရပမာ နွင့္ ၊ ပမာနိူင္းဆို မေျပာလိုဘူး ၊ ထိုစမ္းေရမွာ ခန္းတတ္လို႔ ။

   မဟာသမုဒ္  နက္လွဟုတ္လည္း
   မယုတ္မွန္စြာ  စိတ္ကသာ၏
   ၀ါေယာအနွံ ့  ပ်ံ ့သည္ထက္လည္း
   ကဲတက္သခ်ၤာ  စိတ္ကသာ၏
    ေထြေထြစြမ္းျခင္း ထိုစိတ္မင္းလည္း
   ႏွလံုးေစရာ သူ႕ဆီသာသို႕
   သည္ခ်စ္ေမတၱာ ၊ လစႏၵာနွင့္ ၊ ပမာနိူင္းဆို ၊ မေျပာလိုဘူး ၊ ထိုစႏၵာ တိမ္လႊာ လႊမ္းတတ္လို႔ ။

   မဟာပထ၀ီ  ေလးသည္ထက္လည္း
   စီးသည္ခ်ိန္မွာ  စိတ္ကသာ၏
   စြမ္းပါဘိျခင္း  သည္စိတ္မင္းလည္း
   ႏွလံုးေစရာ သူ႕ဆီသာသို႕
   သည္ခ်စ္ေမတၱာ ၊ ပန္းေရႊၾကာနွင့္ ပမာနိူင္းဆို ၊ မေျပာလိုဘူး ၊ ထိုပန္းေရႊၾကာ ႏြမ္းတတ္လို႔ ။

   လူရည္ညံ့ညံ့  ငေၾကာက္ရြံ ့၏
   ေနာက္တြန္႕စြဲသံုး  သည္းနွလံုး၀ယ္
   အရႈံးကိုပင္
   ေပးခ်င္ဆက္ဆက္  ဦးေခါင္း၀ွက္သည္
   ငွက္ကုလားအုပ္  မႈိင္ကုပ္ကုပ္တည့္ ။
   ေနမင္းအရွိန္ ႏွလံုးအိမ္ျဖင့္ ၊ ႏွင္းပြင့္ေဝသီ ခ်စ္ကြ်န္းဆီသို႕
   အပူရုပ္ႏွင့္ လႊမ္းအုပ္ကာဆို ၊ မသြားလိုဘူး ၊ စႏိုးရုပ္ကေလး အရည္ေပ်ာ္မွာစိုးတတ္လို႕ ။
။။။
 ။

Sunday, 31 October 2010

ေရဆန္အလွဆီ..


ဘဝဆိုတည္း ၊ ထိုေလွႀကီးကို 
 မိုင္ႏွစ္ဆယ္လံုးလံုး ၊ ဖရီးသံုးကာ 
ေမ်ာကာစုန္ဆင္း ၊ ေလွာ္ခတ္ျခင္းမဲ့ 
 အေကြ႕အေကာက္ ၊ ဒိုက္ပံုေတာပံု 
 ရႊံ႕အိုင္အစံု ၊ ေရေမွာ္ေတာၾကား 
 ေရာက္ေသာ္ျငားလည္း ၊ ေလွေလွာ္တက္မ 
 တစ္ခ်က္ကယ္ေသာ္ ၊ ငါမေလွာ္ခဲ့မိဘူး...။ 
 ခုမ်ားက်ေသာ္ ၊ ဘဝေရဆန္ 
 မာယာခက္ထန္ ၊ ခရီးဆန္မွ 
 ေရစုန္တုန္းက ၊ မွတ္သားမဲ့စြာ 
 သတိမပါ၍ ၊ လမ္းေပ်ာက္လုလု 
မွန္းရမ္းအန္တု ၊ ခရီးအခုမွာ 
 အားကုန္စိုက္ထုတ္ ၊ တြန္းထိုးကုတ္ခဲ 
 ေခြ်းသံရဲရဲျဖင့္ ၊ အတင္းေလွာ္ခတ္ 
 ဆန္တက္အပ္လည္း ၊ ရြက္ကယ္မႏိုင္ 
 တက္မခိုင္ေတာ့ဘူး ၊ ေလွအိုယိုရြဲ႕ 
 ဖာတရာေထး ၊ ယဲ့ယဲ့ေလးျဖင့္  
 မႏိုင္သည့္ဝန္ ၊ လြင့္ကာသြန္လို႕ 
 ေရဆန္အဆံုး ၊ ေလွာ္ရအံုးမည္ ...။ 
 ႏွလံုးတည္ရာ ၊ မွန္းျမင္ကာျဖင့္ 
တစိုက္မတ္မတ္ ၊ မေလွာ္ဝံ့ၿပီ 
 ေကြ႕သင့္ ေကာက္သင့္ ၊ က်န္တာျမင္ထား 
 ငါ့အိမ္မက္မွာ ၊ (ငါ)ေတြသာမ်ားရင္ 
 ေရဆန္ေလွာ္သား ၊ ခရီးဆံုးမွာလား 
 ........
 ရြက္အိုတစ္ရြက္ ၊ တက္တိုတစ္လက္ 
 ခုမ်ားငါ့ဆီ ၊ က်န္ေနေသး၍ 
 ေရဆန္အလွဆီ ေလွာ္ရအံုးမည္ ။

 ရြက္အိုဘယ္ေတာ့  တပ္ရပါ့ ၊ 
 တက္တိုဘယ္ေတာ့  ခတ္ရပါ့ ၊ 
 ပဲ့ကိုင္မွာဘယ္ေတာ့  ရပ္ရပါ့ ... 
 ေၾသာ္ ...... 
 ခရီးေတာ့ ...  တစ္ဝက္က်ဳိးၿပီ ထင္ပါရဲ႕ေလ ... ။