ဘဲတစ္ေကာင္ရဲ႕ဟာသ

☼... လႈိင္းလံုးႀကီးေတြ ရိုတ္ခတ္ဖန္မ်ားလာခဲ့ေတာ့    ငါ့အေမြးေတာင္ပံ၊ ငါ့ၿခံဳလႊာေတြ ေရာ္ရင့္လို႕ အရင္လို ေတာက္ေျပာင္မႈ မရွိေတာ့ဘူး ။ 

☼... လႈိင္းလံုးႀကီးေတြၾကား ကူးခတ္ဖန္မ်ားလာခဲ့ေတာ့    ငါ့ေျခေထာက္ေတြ စုတ္ၿပဲလို႕ လႈိင္းႀကီးေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္အန္တုဖို႕ မစြမ္းႏိုင္ေတာ့ဘူး ။ 

 ☼... လႈိင္းေတြလည္းၾကမ္း သမုဒၵရာအလယ္ကိုလည္း ေရာက္ေနခဲ့ေတာ့    ငါခိုနားရမယ့္ ကမ္းစပ္ရယ္ အရမ္းေဝးလြန္းလို႕ လွမ္းေတာင္မျမင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။

 ☼... ေမြးရပ္ေရေျမကေန လွပတဲ့အိမ္မက္ေတြမက္ရင္း ထြက္ခြာလာခဲ့ေတာ့   အခုလိုညစဥ္တိုင္း ႏိႈပ္စက္တဲ့အိမ္မက္ဆိုးေတြရယ္ ေျခာက္ျခားလြန္းလို႕   ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းမအိပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။ 

 ☼... အေပါင္းအေဖာ္ေတြနဲ႕ ေဝးကြာ တစ္ေကာင္ထဲေနခဲ့ေတာ့ ငါ့အေပါင္းအေဖာ္ေတြလွမ္းေတြ႕တဲ့အခါ  ႏႈတ္ဆက္ရမယ့္ငါ့ဘာသာစကားရယ္ 

ႏႈတ္ဖ်ားကေတာင္ထြက္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူး  ။ 

 ☼... တစ္ေကာင္ထဲေနရဖန္မ်ားလာခဲ့ေတာ့  ေလလႈိင္းၾကားထဲက   ေမေမ့အသံေတာင္မွ   ေႏြးေထြးမႈကို မခံစားမိႏိုင္ေတာ့ဘူး  ။ 

 ☼... တစ္ေကာင္ထဲေနခဲ့ရဖန္မ်ားလာခဲ့ေတာ့    အေပါင္းအေဖာ္ေတြကိုသတိရတိုင္း ငါ့ေရွ႕က ခလုပ္ပါတဲ့ မွန္သားျပင္ေပၚမွာ ရွာေဖြေနမိတာ  ၾကာလာေတာ့ ငါခ်စ္တဲ့ ငါ့အေပါင္းအေဖာ္ေတြကို  သူတို႕တေတြရွိေနတဲ့  မွန္သားျပင္ႀကီးေလာက္  သံေယာဇဥ္မရွိေလေတာ့ဘူး  ။

 ☼... အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ မက ေကာင္းကင္ေပၚကပါ  ငါးဘက္ငါးတန္ ေရေတြစီးဝင္ၾကေတာ့    အခုငါကူးခပ္ေနတဲ့ေရျပင္ဟာ  ၿငိမ္သက္မႈေတြ စိုးစိငယ္မွ်ကို ဘယ္လိုမွမရွိႏုိင္ေတာ့ဘူး  ။ 

 ☼... ေမာပန္းႏြမ္းလွ်စြာ ကူးခတ္ဖန္မ်ားလာေတာ့မွ    စိမ့္စမ္းေရေတြနဲ႕ တည္ၿငိမ္လန္းဆန္းေနတဲ့  ငါ့ရဲ႕ေမြးေျမ ကန္ေရျပင္ငယ္ေလးဆီ  အေျပးျပန္  ကူးခပ္ခ်င္ပါၿပီ   ။ 

 ☼... ေၾသာ္ ....  ေတာင္ပံက်ဳိးပဲ့  ေျခေထာက္ရယ္က်ဳိးပဲ့ေနၿပီ  ဒီဒဏ္ရာ အနာေတြရယ္ ကုလို႕မေပ်ာက္ႏိုင္ၿပီမို႕  ေသရမယ္သာ လြတ္လမ္းမျမင္ေတာ့ ။ အထိအရွ ဒဏ္ရာေတြနဲ႕   ေမေမ႕ရင္ခြင္မွာ ထာဝရ အိပ္ေတာ့မယ္  ။

 ☼... ေၾသာ္ .... ငါ့ခမွ်ာ ရီစရာပဲ ... ခ်စ္သူေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ေန႕မွာမွ ....  ခ်စ္ၾကသူမ်ားရဲ႕ေန႕  ၊ သူတို႕ေတြ ေပ်ာ္ပါေစေၾကာင္းေတာင္းဆုေပးဖို႕ စကားလံုးမဲ့ၿပီေကာ ။  ...... ။

အင္းသားမ်ဳိးႏြယ္

By LadyPhyu.

  

ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ၊ေညာင္ေရႊနယ္ ၊ အင္းေလးေဒသတစ္ဝိုက္မွာ အေျခစိုက္ေနထိုင္ၾကတဲ့ လူမ်ဳိးစုတစ္စုကို အင္းသားလူမ်ဳိး လို႕ေခၚပါတယ္။ အေျခစိုက္ေနထိုင္သူမ်ားလို႕  ဆိုရာမွာ အင္းေလးေရျပင္ေပၚေနထိုင္သူမ်ား နဲ႕ ေရတစ္ဝက္ကုန္းတစ္ဝက္ေနထိုင္သူမ်ား အားလံုးကိုဆိုလိုပါတယ္ ။
    ကႊ်န္ေတာ္တို႕ အင္းသားလူမ်ဳိးေတြဟာ  သည္ေဒသရဲ႕ မူလတိုင္းရင္းသားမ်ား ဟုတ္တယ္၊ မဟုတ္ဘူးလို႕  ကႊ်န္ေတာ္တို႕ ကိုယ္၌ကလည္း ယေန႕ထိတိုင္ ခိုင္လံုတဲ့ အေထာက္အထား ရွာေဖြေနဆဲပါပဲ ။  ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ ရွမ္းျပည္နယ္ရဲ႕ လူမ်ဳိးစုတစ္စု ျဖစ္ေပမယ့္ ရွမ္းထက္ ျမန္မာဆန္ၾကပါတယ္ ။ စကားအသံ ေလယူေလသိမ္း ေတြက  အလြန္ေရွးက်တဲ့  ျမန္မာစကားသံနဲ႕ တူလွတယ္ ။ မ်က္ႏွာပံုပန္း ကိုယ္ခႏၶာအခ်ဳိးအဆက္ေတြက ျမန္မာနဲ႕ပိုဆင္ၾကတယ္ ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြဟာ တိဗက္-ျမန္မာ အႏြယ္ဝင္ လူမ်ဳိးစုတစ္စု
 ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတယ္လို႕ ယူဆႏိုင္ပါတယ္ ။ စကားလံုးေဝါဟာရဆိုရင္ ရခိုင္လူမ်ဳိး ၊ ထားဝယ္လူမ်ဳိးတို႕ရဲ႕ စကားလံုးနဲ႕ဆင္တူတာေတြရွိတယ္ ။  ရခိုင္ ၊ ထားဝယ္ လူမ်ဳိးအုပ္စုခြဲေတြနဲ႕ နီးစပ္ဆင္တူတဲ့ လူမ်ဳိးစုတစ္စု လည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။ အခ်ဳိ႕လူေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ထားဝယ္လူမ်ဳိးမွ ဆင္းသက္ဆက္ႏြယ္တယ္လို႕ ဆိုၾကတယ္ ။
   ....... အင္းေလးလူ႕ရိပ္ၿမံဳအတြင္းမွာေတာ့ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ကေန ယေန႕ထိတိုင္ အဆင့္ဆင့္ေျပာဆို လက္ဆင့္ကမ္းလာတဲ့ ဒ႑ာရီ (၂) ပုဒ္ရွိေလရဲ႕ ။
....ပထမ ယံုၾကည္မႈ ဒ႑ာရီ က .. ေအဒီ ၁၀၄၄ ပုဂံျပည့္ရွင္တစ္ပါးျဖစ္တဲ့ ၊ ျမန္မာ့နန္းရုိးစခဲ့တဲ့ ၊ ပထမၿမိဳ႕တည္ ၊ နန္းတည္ ဘုရင္အေနာ္ရထာရဲ႕ ျမစ္ေတာ္ႀကီး
ဘုရင္အေလာင္းစည္သူ ဟာ တိုင္းျပည္တနံတလ်ား ခရီးသြားရာမွာ ထားဝယ္သားတို႕ ေနာက္ေတာ္ပါးအျဖစ္လိုက္ပါၾကတယ္ ။ ဘုရင္အေလာင္းစည္သူ အင္းေလးကန္ဆီ ေရာက္စဥ္အခိုက္ ထားဝယ္သားတို႕ကို အင္းေလးေဒသမွာ အေျခခ်ေနထိုင္ဖို႕ အရပ္တစ္ခု သတ္မွတ္ျပဳေပးေတာ္မူခဲ့တယ္ ။ အင္းေလးကန္ရဲ႕ ပထဝီအေနအထားက ထားဝယ္သားတို႕ရဲ႕ ေနထိုင္ႀကီးျပင္းရာ (တနသ`္ာရီ ) ကမ္းရိုးတန္း ေရေျမအေနအထားနဲ႕ အေတာ္ဆင္တူတာေၾကာင့္ ထားဝယ္သားတို႕ကို အင္းေလးကန္မွာေနထိုင္ဖို႕
ဘုရင္အေလာင္စည္သူမင္းႀကီးက အရပ္တစ္ခုသတ္မွတ္ေပးခဲ့တယ္ ။ ဘုရင္အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီးဟာ သာသနာေတာ္ျမတ္ စည္ပင္၊ ျပန္႕ကား၊ ထြန္းကားဖို႕ လိုလားသူျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္
 မဟာေဗာဓိသား၊သရကၡာန္ နံ႕သာႏွစ္သား နဲ႕ ျမတ္စြာဘုရား ရုပ္ပြားေတာ္(၅)ဆူ ထုလုပ္ေတာ္မူၿပီး (သန္းေတာင္ရြာ) အရပ္မွာတည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့တယ္ ။  ဘုရား ေဝယာဝစၥ အတြက္ ထားဝယ္သားတို႕ေနခဲ့ရတာလည္းျဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ (သန္းေတာင္ရြာ)ေဒသခံ အင္းသားေတြ ရွိႏွင့္ေနၿပီးသားလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။
 .........ဒုတိယ ယံုၾကည္မႈ သ႑ာရီ က ..
 ကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြဟာ ဟိုး..ပုဂံေခတ္အစမွ ဘိုးဘြားဘီဘင္အစဥ္လိုက္ အင္းေလးေဒသ ဖက္ကို ဆင္းသက္ေနထိုင္လာခဲ့ၾကတာ ဘုရင္အေလာင္းစည္သူ မေရာက္မွီကတည္းကျဖစ္တယ္  ။ ဘုရင္အေလာင္းစည္သူ ေရာက္အလာ အင္းသားတို႕ကိုယ္၌က ေဖာင္စႀက`္ာအတြက္   ေရတပ္မေတာ္အျဖစ္ အမႈထမ္းလိုလွတာေၾကာင့္ ကိုယ့္ဆႏၵေတြကို    ဘုရင္ဆီေလ်ာက္တင္ခြင့္ပန္လို႕ ျမန္မာတံခြန္ ေတာင္စြန္အရပ္ေရာက္ေအာင္  

လိုက္ပါလာခဲ့ၾကတယ္ ။ ဘုရင္ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႕ အေျခက်ေနဖို႕ ေဒသတစ္ရပ္ဖြင့္ခဲ့တာ
  ထိုမွေနာင္  ယခုတိုင္ေအာင္ ထားဝယ္အမည္နဲ႕ တည္ဆဲရွိတယ္လို႕ ... အင္းသားတို႕ရဲ႕ ဒုတိယ ယံုၾကည္မႈ ဒ႑ာရီပါ ။
 ........ယေန႕ယခုတိုင္ေအာင္ပဲ အင္းေရျပင္ေအာက္မွာကြ်န္းတုံးကြ်န္းသားအထပ္ထပ္နဲ႕ ျမင္ေနရတာကေတာ့  

ဘုရင္မင္းျမတ္ နန္းေတာ္စိုက္တည္ရာ ျဖစ္ပံုရပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူမ်ဳိးေတြဟာ ဘုရင္အေလာင္းစည္သူ ၾကြေရာက္ မလာခင္ကတည္းက ေနထိုင္ေနၾကသလား ၊ ဘုရင္ၾကြေရာက္ၿပီးမွ ေနထိုင္ၾကသလား လို႕ယေန႕ထက္တိုင္ ခိုင္လံုတဲ့  အေထာက္အထားေတြနဲ႕ သိခ်င္ေနမိၾကပါတယ္ ။ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာေဝးကြာၿပီး ေဒသႏွစ္ခုမွာေနထိုင္ၾကတဲ့ လူမ်ဳိးႏွစ္စုဟာ ဘာသာစကားတူေနၾကတာ အဲဒီလူမ်ဳိးႏွစ္စုဟာ ဆက္ႏြယ္ခဲ့ဖူးလို႕ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။ 

ဒီလို အသိရခက္တဲ့ ဒ႑ာရီ (၂) ပုဒ္ေၾကာင့္ ထားဝယ္ နဲ႕ အင္းသား ဘယ္ကစသလဲလို႕ ဘယ္သူမွ ဆင္ေျခေပး ၊ မွတ္ခ်က္ျပဳ  ျခင္းမျပဳၾကေတာ့ပါ ။ ...

...........ဒါေၾကာင့္မို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕လူမ်ဳိးစုကို  (တိုင္းေနာင့္)လို႕ ရွမ္းဘာသာႏွင့္ေခၚဆိုၾကၿပီး ၊ (မန္႕ေနာင့္) လို႕လည္း ေခၚဆိုၾကပါတယ္ ။ (တိုင္းေနာင့္) ေရထဲမွာေနေသာ ရွမ္းကေလးမ်ားလို႕ အဓိပၸါယ္ရၿပီး ၊ (မန္႕ေနာင့္) ေရထဲမွာေနေသာ ျမန္မာမ်ား လို႕ေခၚဆိုၾကပါေတာ့တယ္။

စာၾကြင္း ။    ။ ကြ်န္ေတာ္ ေလ့လာဖတ္ရွု႕ မွတ္သားခဲ့သမွ်  မွ်သာ ။ အမွားပါခဲ့ပါက                         ကြ်န္ေတာ္နဲ႕သာ  သက္ဆိုင္ပါသည္ ။
                   ကြ်န္ေတာ္မွားသည္မ်ား၊ လိုအပ္သည္မ်ားကို  သင္ျပေပးဖို႕                                  ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္ .. နယ္သား ...

ရက္ေသ ႏွင္းဖံုး ေနာင့္ႏွလံုးအိမ္

အဏုျမဴလက္နက္ စြမ္းအင္ထက္လည္း
    မဖက္ျပိဳင္ရာ စိတ္ကသာ၏
   လွ်ပ္၀ါမိုးၾကိဳး  လွ်င္တန္ခိုးလည္း
   တူနိုင္းဆိုင္လာ  စိတ္ကသာ၏
   ေထြေထြစြမ္းျခင္း ထိုစိတ္မင္းလည္း
   ႏွလံုးေစရာ သူ႕ဆီသာသို႕

   သည္ခ်စ္ေမတၱာ ၊ စမ္းေရပမာ နွင့္ ၊ ပမာနိူင္းဆို မေျပာလိုဘူး ၊ ထိုစမ္းေရမွာ ခန္းတတ္လို႔ ။

   မဟာသမုဒ္  နက္လွဟုတ္လည္း
   မယုတ္မွန္စြာ  စိတ္ကသာ၏
   ၀ါေယာအနွံ ့  ပ်ံ ့သည္ထက္လည္း
   ကဲတက္သခ်ၤာ  စိတ္ကသာ၏
    ေထြေထြစြမ္းျခင္း ထိုစိတ္မင္းလည္း
   ႏွလံုးေစရာ သူ႕ဆီသာသို႕

   သည္ခ်စ္ေမတၱာ ၊ လစႏၵာနွင့္ ၊ ပမာနိူင္းဆို ၊ မေျပာလိုဘူး ၊ ထိုစႏၵာ တိမ္လႊာ လႊမ္းတတ္လို႔ ။

   မဟာပထ၀ီ  ေလးသည္ထက္လည္း
   စီးသည္ခ်ိန္မွာ  စိတ္ကသာ၏
   စြမ္းပါဘိျခင္း  သည္စိတ္မင္းလည္း
   ႏွလံုးေစရာ သူ႕ဆီသာသို႕

   သည္ခ်စ္ေမတၱာ ၊ ပန္းေရႊၾကာနွင့္ ပမာနိူင္းဆို ၊ မေျပာလိုဘူး ၊ ထိုပန္းေရႊၾကာ ႏြမ္းတတ္လို႔ ။

   လူရည္ညံ့ညံ့  ငေၾကာက္ရြံ ့၏
   ေနာက္တြန္႕စြဲသံုး  သည္းနွလံုး၀ယ္
   အရႈံးကိုပင္
   ေပးခ်င္ဆက္ဆက္  ဦးေခါင္း၀ွက္သည္
   ငွက္ကုလားအုပ္  မႈိင္ကုပ္ကုပ္တည့္ ။
   ေနမင္းအရွိန္ ႏွလံုးအိမ္ျဖင့္ ၊ ႏွင္းပြင့္ေဝသီ ခ်စ္ကြ်န္းဆီသို႕

   အပူရုပ္ႏွင့္ လႊမ္းအုပ္ကာဆို ၊ မသြားလိုဘူး ၊ စႏိုးရုပ္ကေလး အရည္ေပ်ာ္မွာစိုးတတ္လို႕ ။

။။။

 ။

ေရဆန္အလွဆီ..

ဘဝဆိုတည္း ၊ ထိုေလွႀကီးကို 

 မိုင္ႏွစ္ဆယ္လံုးလံုး ၊ ဖရီးသံုးကာ 

ေမ်ာကာစုန္ဆင္း ၊ ေလွာ္ခတ္ျခင္းမဲ့ 

 အေကြ႕အေကာက္ ၊ ဒိုက္ပံုေတာပံု 

 ရႊံ႕အိုင္အစံု ၊ ေရေမွာ္ေတာၾကား 

 ေရာက္ေသာ္ျငားလည္း ၊ ေလွေလွာ္တက္မ 

 တစ္ခ်က္ကယ္ေသာ္ ၊ ငါမေလွာ္ခဲ့မိဘူး...။ 

 ခုမ်ားက်ေသာ္ ၊ ဘဝေရဆန္ 

 မာယာခက္ထန္ ၊ ခရီးဆန္မွ 

 ေရစုန္တုန္းက ၊ မွတ္သားမဲ့စြာ 

 သတိမပါ၍ ၊ လမ္းေပ်ာက္လုလု 

မွန္းရမ္းအန္တု ၊ ခရီးအခုမွာ 

 အားကုန္စိုက္ထုတ္ ၊ တြန္းထိုးကုတ္ခဲ 

 ေခြ်းသံရဲရဲျဖင့္ ၊ အတင္းေလွာ္ခတ္ 

 ဆန္တက္အပ္လည္း ၊ ရြက္ကယ္မႏိုင္ 

 တက္မခိုင္ေတာ့ဘူး ၊ ေလွအိုယိုရြဲ႕ 

 ဖာတရာေထး ၊ ယဲ့ယဲ့ေလးျဖင့္  

 မႏိုင္သည့္ဝန္ ၊ လြင့္ကာသြန္လို႕ 

 ေရဆန္အဆံုး ၊ ေလွာ္ရအံုးမည္ ...။ 

 ႏွလံုးတည္ရာ ၊ မွန္းျမင္ကာျဖင့္ 

တစိုက္မတ္မတ္ ၊ မေလွာ္ဝံ့ၿပီ 

 ေကြ႕သင့္ ေကာက္သင့္ ၊ က်န္တာျမင္ထား 

 ငါ့အိမ္မက္မွာ ၊ (ငါ)ေတြသာမ်ားရင္ 

 ေရဆန္ေလွာ္သား ၊ ခရီးဆံုးမွာလား 

 ........

 ရြက္အိုတစ္ရြက္ ၊ တက္တိုတစ္လက္ 

 ခုမ်ားငါ့ဆီ ၊ က်န္ေနေသး၍ 

 ေရဆန္အလွဆီ ေလွာ္ရအံုးမည္ ။

 ရြက္အိုဘယ္ေတာ့  တပ္ရပါ့ ၊ 

 တက္တိုဘယ္ေတာ့  ခတ္ရပါ့ ၊ 

 ပဲ့ကိုင္မွာဘယ္ေတာ့  ရပ္ရပါ့ ... 

 ေၾသာ္ ...... 

 ခရီးေတာ့ ...  တစ္ဝက္က်ဳိးၿပီ ထင္ပါရဲ႕ေလ ... ။

အင္းေလး အင္းေပါခံု ေရယွဥ္မယ္မ်ား မွတ္တမ္း(၂)

၁၃၇၁- ခုႏွစ္ သီတင္းကၽြတ္လ 

အင္းေလးေဖါင္ေတာ္ဦးရုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္စြာဘုရား 

 ေဒသစာရီၾကြခ်ီစဥ္။ 

 အင္းေပါခံုရြာ ေလွယာဥ္မယ္မ်ား မွတ္တမ္း 

အပိုင္း(၂)

 ရပ္ရြာမ်ားဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္လာေသာအခါ ေဖာင္ေတာ္ဦးရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကို မူလေျခာက္ဌာနမွရွစ္ဌာနသို႔လည္းေကာင္းထိုမွတုိးတက္၍ ၁၂ဌာန၊ ၁၉ဌာန၊ ရက္ေပါင္း
၁၅ရက္ၾကြခ်ီျခင္းျပဳၿပီး ယခုအခါအင္းေလးကန္အေရွ႕၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္ ၂၁ ဌာနသို႔သီတင္းကၽြတ္
လဆန္း ၁ရက္မွ လျပည့္ေက်ာ္ ၃ရက္အထိ ၁၈ ရက္မွ်ပြဲလမ္းသဘင္ အလႉ  ဒါနမ်ားတုိးကာ က်င္းပလာခဲ့ၾက
သည္။ တုိင္းျပည္အုပ္စိုးေသာ မင္းအဆက္ဆက္မွ ယေန႔ထိေဖာင္ေတာ္ဦး ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္မ်ား ေဒသစာရီၾကြခ်ီပြဲကို ႏွစ္စဥ္က်င္းပခဲ့ရာ သီတင္းကၽြတ္လဆန္း၁ရက္တြင္ ေက်ာင္းေတာ္မွ အင္းတိမ္သို႔ပင့္ၿပီး ေဒသစာရီခရီးစဥ္စသည္။ သီတင္းကၽြတ္  လျပည့္ေက်ာ္၃ရက္တြင္ မူလ စံေက်ာင္းေတာ္သုိ႔ ျပန္ဝင္ၿပီး ေက်ာင္းေတာ္ဝင္ပြဲႀကီးကို ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲက်င္းပသည္။  ခရီးစဥ္ ၂၁ဌာနကို ၁၈ရက္ၾကာသည္။     အထူးသျဖင့္ ရြာမတြင္ႏွစ္ညအိိပ္သည္။ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕တြင္ သံုးညတိတိကိန္းဝပ္သည္။   ေညာေရႊၿမိ္ဳ႕တြင္ ေရွ႕ကပင္ပြဲေတာ္စည္ကားသည့္ အေလ်ာက္ယခုႏွစ္အထိ စည္ကားခဲ့သည္။ အ႒ဒီသာစံေက်ာင္းေတာ္ႀကီးတြင္ စံပယ္ကာ ရပ္ေဝး ရပ္နီးဘုရားဖူး
ျပည္တြင္းျပည္ပမွလာေရာက္ၾကည္ညိဳၾကသည္။ဇာတ္အၿငိမ့္ရုပ္ရွင္ပြဲေစ်းတန္းမ်ားႏွင့္ျပည့္ႏွက္ေနသလို တုိင္းရင္းသားယဥ္ေက်းမႈ အကၿပိဳင္ပြဲ၊ ျပပြဲမ်ားအင္းသားရိုးရာေလွၿပိဳင္ပြဲမ်ားပါက်င္းပၾကသည္။
 ယခုအခါတြင္ ရာေက်ာ္ေလွအမ်ိဳးသားၿပိဳင္ပြဲ၊ ၄၆  တက္အမ်ိဳးသမီးၿပိဳင္ပြဲ ဆြမ္းပို႔ေလွအလွျပင္၊ ဘုရားႀကိဳယိမ္း  (ရြာမ၊ အင္းေပါခံု၊ ေညာင္ေရႊလွပ်ိဳျဖဴမ်ား)စသည္ျဖင့္ ဆုရသည္။  ထို႔အတူ ေက်ာင္းေတာ္ဝင္ပြဲတြင္
လည္း ထုိၿပိဳင္ပြဲ၊ ျပပြဲမ်ားပါဝင္ၾကသည္။  ကရဝိတ္ေဖာင္ႀကီးကိုလည္း ယခင္က ဝါးမ်ား၊ ႏွီးမ်ားျဖင့္ စကၠဴကပ္
ေဆးျခယ္ရုပ္လံုးေဖာ္ခဲ့ေသာ္လည္း လြန္ခဲ့ေသာရွစ္ႏွစ္ခန္႔မွစ၍ လယ္ေျခရြာမွဦးလွေက်ာ္ မိသားစု၏လက္ရာ၊သံျပား၊ သံပန္းသံေလွမ်ားျဖင့္ အစားထုိုးတည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္၍ ခိုင္ခံ့လွပေသာ ကရဝိတ္ေလွႀကီးျဖစ္သည္။
ဘုရားပင့္ေဆာင္ရာတြင္ လင္းကင္းရြာမွ   ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕သုိ႔ပင့္ေဆာင္ခ်ိန္၊ ေညာင္ေရႊမွ မိုင္းေသာက္ရြာသို႔ပင့္ေဆာင္ခ်ိန္၊ မိုင္းေသာက္ရြာမွသလဲဦးရြာသို႔ ပင့္ေဆာင္ခ်ိန္အင္းလယ္မွ ေတြ႔ရဖူးရေသာရႈခင္းမ်ားသည္ဓါတ္ပံုဗီဒီယို မွတ္တမ္းတင္၍ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။ နံနက္ဆည္းဆာ၊    ညေန ဆည္းဆာရႈခင္းအေကာင္းဆံုးဘုရားပင့္ေနရာမ်ားမွာ ေရႊအင္းတိမ္မွ ရြာမသို႕ေတာင္ပုိင္းက်ိဳင္းခမ္းရြာမွ မိုင္းပ်ိဳးသို႔ပင့္ေဆာင္ခ်ိန္
နန္းပန္ရြာသို႔ ပင့္ေဆာင္ခ်ိန္တို႔သည္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ႏွင့္တုိက္ဆုိင္ေသာ   အဖိတ္ေန႔ အခါေန႔မ်ားျဖစ္၍
ဘုရားႀကိဳေလွမ်ားတြင္မီးပံုမ်ား မီးပူေဇာ္ၾက၊ ဓမၼစၾကာရြတ္ၾကေသာ အသံမ်ားေၾကာင့္ လြမ္းေမာ္ဖြယ္ရႈခင္းႏွင့္အတူ ၾကည္ႏူးေသာျမင္ကြင္းမ်ားကို ေတြ႔ရေပသည္။ ၂၀၀၈ခုႏွစ္အင္းေလးေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားပြဲေတာ္ကို
စက္တင္ဘာ  ၃၀ ရက္မွ ေအာက္တိုဘာ ၁၇ရက္
(သီတင္းကၽြတ္လဆန္း ၁ရက္မွ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ ၃ရက္) အထိက်င္းပခဲ့သည္။