Monday, 24 May 2010

ေနာင္အင္းေလး

တခ်ိန္တုန္းက
 တို ့ဘဝေတြ 
 ေရျပင္က်ယ္ထဲ 
 တစ္ကမ ၻာဘဲ..... 
ခုခ်ိန္မွာေတာ့ 
တေျမ  ့ေျမ  ့ရင္မွာ 
 တ ရရွာၿပီ 
 ရွင္သန္ပါအံုး 
 ကမ ၻာ သက္လံုးဆီ .။
သဘာဝအလွ 
 သင္ ဖန္တီးၿပီးမွ
လြမ္းေမာ တ စရာ 
 အရာရာ အဖံုဖံု လွဖြယ္စံုညီ 
 သင္ ဘယ္သူ ့ဆီႏွယ္  
 ပံုအပ္ရက္တယ္  ေရျပင္က်ယ္..။ 
ႏြံထဲနစ္ရွာ 
ေရေပ်ာ္တဲ့ၾကာပန္း 
 အသက္ဆက္လို ့ လန္းေစဖို ့ရာ 
သင့္ ကိုသာအပ္ႏွင္းလို ့ 
 အေမ့ကို တ သလိုမ်ဳိး 
ဘဝအစိတ္အပိုင္းအားလံုး 
သင့္ ကိုသာလိုအပ္ေနတုန္း 
 ခမ္းသြားရက္တာ ေရျပင္ျပာ....
ဒီအခ်ိန္မွာ သင့္ ရင္ခြင္ထဲေန 
 တို ့တေတြ စုန္ဆန္ကာေလ လွဳပ္ရွားတယ္ 
 ေရွ  ့ဆက္ရမယ့္ မနက္ျဖန္ 
အားအျပည့္တဖန္ရခ်င္တယ္ 
 ေရၾကည္ေဖာင္ေဖာင္ မဟုတ္ေတာင္မွ
 စြမ္းအင္အေရးတည္ၿမဲေပးေဝ
ဘီလူးေခ်ာင္းေရသြန္း 
သင္ စြမ္းႏိုင္သမွ် 
 စီးဆင္းပါေလ တို  ့ခ်စ္ေျမေရ..
သင့္ ရဲ  ့ေသြးသား ၊ တို  ့ေတြမ်ားအကုန္ 
 ေရႊေငြဂုဏ္ရွား  မရွိျငားလည္း 
 သက္လံုးရွည္ၾကာ  ေနႏိုင္ပါသည္
သင္ သာေနသမွ် ရွိပါ့မည္ 
 အကယ္၍မ်ား..... 
 ဇရာေတြ ေထာက္လို  ့
သင္ က ခမ္းေျခာက္လွ်င္ 
 တို ့မ်ဳိးေတြလည္း ေပ်ာက္ 
 ဒ႑ာရီ ဘဝ ေရာက္မည္ 
 အို...........  သင္ ေနာင္အင္းေလး 
သား ေျမး ေတြအေရး  
ဟိုး   အရင္က အတိုင္း 
တို ့မ်ဳိးေတြရဲ  ့ သမိုင္း
သင္  ထိန္းသိမ္းေပးပါေလ...

Sunday, 28 March 2010

JUBAL Band


သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးေက်းဇူးပါ။

Wednesday, 3 March 2010

ေရၿခံေမာင္



ေရျပင္ထက္ ေမ်ာလြင့္ရာ    ကၽြန္းဆီ  
 ညင္သာတဲ့ လွဳိင္း နဲ႕အတူ   ေမာင္လွမ္း 
 ပီတိဖံုး အၿပံဳးကို ဆင္ျမန္းလာ 
ေရာင္နီဦး အရိပ္က    ျဖာဆင္း 
ေမွ်ာ္ေငးၾကည့္ ၾကည္ႏူး       ေမွ်ာ္ေငးရင္းခံစား 
 ရင္မွာပီတိ  အလင္းတန္းတခုထက္  ပိုမရည္ ရြယ္ 

 ေရၿခံခင္း   ပန္းေပါင္းစံု    ေဝသီ  
ေလလာခိုက္  ယိမ္းႏြဲ႕ကာ  ေပ်ာ္ျမဴး 
 လည္တိုင္ေလး ေစာင္းငဲ့   ယိုင္လဲကာ 
ေမာင္လာတဲ့ လမ္းေလးဆီ ေမွ်ာ္မွန္း 
မင္းတို႕ေစာင့္ေမွ်ာ္ေလေတာ့     သခင္မအားေစာင့္လင့္ႀကိဳေတာ့ 
 မယ္သခင္မ ဆႏၵ ျပည့္ဖို႕ထက္   ပိုမရည္ရြယ္ 

ေလေျပထဲ  ပ်ံသန္းကာ ေမာင့္ဆီ 
ကုေဋတန္တဲ့  ေျခလွမ္းႏွင့္အတူ မယ္လွမ္း 
ရင္ခုန္တဲ့ စည္းခ်က္တို႕  ၿပိဳလဲကာ 
ၾကာျဖဴတပြင့္  ကမ္းလင့္လို႕ ေမာင္ေပး 
မင္းလွေစဖို႕  မင္းလွေစေတာ့ 
ရင္မွာ ဒီဆႏၵ တခုထက္   ပိုမရည္ရြယ္ 

 ပန္ဆင္လိုက္ မင္းအတြက္  ဒီပန္းေတြ 
ဆံႏြယ္ နဲ႕ ထံုးဖြဲ႕ေႏွာင္လို႕ 
 ထာဝစဥ္ အၿမဲ  ေမႊးရနံ သင္းေစ 
 ၾကည္လင္လန္းဆန္း   ႏြမ္းမသြားေစဘူး 
 ႏူးညံစြာခံစား     မင္းလွေစသား 
 တကယ္ပါ   ဒီ ဆႏၵ တခုထက္  ပိုမရည္ရြယ္ 

 ၾကာတိုင္ရိုး   ဆစ္ကာ  ႀကိဳးသီ 
 ၾကည္လင္တဲ့ အၿပံဳးနဲ႕  ဆင္ေပး 
လည္တိုင္ထက္  စမ္းေရတစက္  ယိုစီးလာ 
 ေငြလမင္း  အရိပ္က  ျဖတ္သန္း 
 ႏူးညံစြာ ခိုနား   အိမ္မက္လွေစသား 
 ယံုၾကည္မူ႕  တခုထက္  ပိုမရည္ရြယ္ 

 ပန္းေမႊ႕ရာထက္  အိပ္စက္ပါ   ခန္းေဆာင္မွာ
 အပူအပင္ကင္း  မေမာပန္းေစဖို႕ 
သာယာလွပတဲ့    ေရၿခံေလးမွာ 
 တံတိုင္းပန္း  ၿခံခတ္လို႕  ေႏြးေထြးေစၿပီး 
 မယ္  စိတ္ခ်ေနေလေတာ့    ပန္းမ်ားပြင့္ေစဖို႕ 
 တာဝန္တရပ္   ထမ္းရြက္ဖို႕ထက္   ပိုမရည္ရြယ္ 

  ဝိုးတဝါး ကဗ်ာ တပိုင္းတစ 
ဒီ ေရၿခံေလးမွာ  က်က်န္ရစ္ေသာ္
 ပန္းမ်ားအရွင္ မယ္သခင္  သိေစ 
အေရာင္မစြန္းထင္   သံေယာဇဥ္ဟု......



Monday, 22 February 2010

ရက္ ေသ


အမည္းေရာင္ရိုက္ခ်က္မ်ားနဲ႕ငါ့ကို     အနီေရာင္မိုးေကာင္းကင္ဆီမွ 
 ကမ ၻာေျမေပၚၿပိဳလဲက်ေစခဲ့ၿပီ
 ေႏြးေထြးတဲ့     ေနာက္ဆံုးမ်က္ရည္စေတြကို  
 ငါ့လက္ထဲမွာတင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားရင္းနဲ႕ရယ္ ေလ

 ေျမျပင္ေပၚၿပိဳလဲက်တုန္း  အနီေရာင္ရဲ႕အပိုင္းအစေတြနဲ႕ 
အခ်ိန္ေတြေလာင္ကၽြမ္းအၿပီးမွာ
 အေဖဆီကအေမႊရလိုက္တဲ့   ဒီေလာကႀကီးကို  ငါမုန္းတီးတတ္လာခဲ့ေပါ့ 

 အေဝးဆံုးကငါ့ဆီလြင့္ပ်ံလာဆဲ    ရိုင္းစိုင္းတဲ့ေန႕ရက္မ်ားမွာ 
  နာက်ည္းျခင္းအျပည့္ေလာကလူသားေတြက   ငါ့ကိုသားေကာင္ပမာ 
ငါ့ ကံတရားရဲ႕မ်က္ႏွာမလွပႏိုင္မွေတာ့ 
 ပင္လယ္ျပင္က်ယ္ႀကီးထဲမွာ  ငါသက္ျပင္းရွည္ႀကီးသြားခ်လိုက္ေတာ့မယ္ 

တျဖည္းျဖည္းနဲ႕နီးလို႕လာတဲ့  ေအးစက္စက္ေခါင္းေလာင္းသံဟာ 
 အရာရာကိုေဖာက္ခြဲခဲ့လို႕ 
ငါ့ႏွလံုးသားနဲ႕အစာအိမ္တို႕ရဲ႕ေတာင္းတမူ႕ကို ျဖည့္ဆည္းဖို႕မလြယ္မွေတာ့ 
ကမ ၻာေျမရဲ႕ေနာက္ဆံုးေန႕ဆီသို႕ငါလွမ္းေတာ့မယ္ 

 ကြယ္ေနတဲ့မ်က္လံုးေတြနဲ႕  ငါ့ကိုၾကည့္ကာ အျပစ္ဖြဲ႕ခဲ့လို႕ 
 မုိး အက္ကြဲေၾကာင္းမ်ား     အရိွန္အဟုန္နဲ႕ျပင္းစြာ 
အျဖဴေရာင္ေရစီးမ်ားအျဖစ္စီးေစဖို႕
ညိဳးႏြမ္းေနတဲ့  ငါ့စကားသံနဲ႕ သီခ်င္းတပုဒ္ေရးဖြဲ႕လိုက္တာ 
 ဥစၥာမဲ့စြာ  ငါ့ရင္ထဲမွာ  အထီးက်န္ျခင္းနဲ႕သာက်န္ေတာ့တာ 

ေကာင္းကင္ရဲ႕အစြန္းက  ငါညီးျငဴ ေအာ္ကာၿပိဳလဲက်ခဲ့တဲ့  
ဒဏ္ရာအျပည့္ေတြနဲ႕ ဒီညမွာ    ငါေသသြား  ဘာထူးအံုးမလဲ  
အားလံုးနဲ႕အဆံုးသတ္မယ္ဆိုမွ      အဆိုးမ်ားကဟားတိုက္ရီေနတာ
 ႀကိမ္စာေတြသင့္ ငါ့အျဖစ္ရယ္လို႕ 
 ဝမ္းနည္းပက္လက္  ခြန္အားမဲ့ေနသူရယ္ေလ 

တျဖည္းျဖည္းျခင္းနီးကပ္လာတဲ့  အဆံုးသတ္ခ်ိန္ထိတိုင္ 
အမွန္တရားကို  ငါျငင္းပယ္  အရႊဲ႕တိုက္ခ်င္ေနမိတယ္

 အႀကိမ္တိုင္း  ငါ စားသံုးေနက်      အသိခက္တဲ့ ပုစ ၦာေတြ ၊
အလိုဆႏၵေတြျပင္းျပတဲ့ ကစားဝိုင္းရဲ႕  အညစ္အေၾကးေတြ ဟာ
ၾကမ္းတမ္းတဲ့လက္တစံုလို   ငါ့ရဲ႕ ေစာင္းႀကိဳးကို ျဖတ္ေတာက္လိုက္တာ
အရာရာဟာ ၿပီးျပည့္စံုစြာ ပ်က္စီးသြားၿပီေကာ

 ႏူးညံသိမ္ေမႊ႕ရံု  မ်က္ဝန္းတစံုရယ္ 
 လွပေသသပ္ပန္း  ေသြးႏုတ္ခမ္းရယ္ 
ေရႊေရာင္ခ်ယ္ထား   ေငြအေရျပားရယ္ 
ငါမက္ေမာခဲ့ဖူးၿပီးခဲ့ပါၿပီ ။

Sunday, 14 February 2010

သံေယာဇဥ္ႀကိဳး



ငါ့ခေရာင္းလမ္းငါတိုး  
 ငါ့ႏွင္းဆီငါပ်ဳိးခဲ့တာ  
ငါကဆိုးသတဲ့လား။

 ငါ့အခ်စ္လမ္းငါသြား 
 ငါ့သံေယာဇဥ္ငါထားခဲ့တာ
 ငါကမွားသတဲ့လား။ 

ငါ့မွဳိင္း ငါမိ 
 ငါ့အသိငါရွိခဲ့တာ 
 ဘာသတိမွမလို 

 ငါ့စိတ္ငါသိလို႕ 
ငါ့အခ်စ္နဲ႕ ငါေမာတာ 
 ငါအလြယ္ေျပာတယ္လို႕ 
 မင္းထင္စရာမလို  

မင္းလမ္းကိုငါသြား 
 ငါ့လမ္းကိုမင္းေလွ်ာက္ 
ဘာမွေတြးေၾကာက္စရာမလို 

 ငါ့ကိုယ္ငါဒူးေထာက္
 မင္းေရွ႕မွာေရာက္ေနလို႕
မင္းေခါင္းငံုခိုင္းလည္းရတယ္ 

မင္းစိတ္ကိုငါသိလို႕ 
သံေယာဇဥ္ငါျဖစ္မိတာ 
 ေစာလြန္းတယ္မဆိုလို

 မင္းလမ္းမင္းသြားလို႕ 
ငါ့တည္းထဲဘဲက်န္လည္း 
 ငါ့အမွား  မင္းအမွန္ 
အယူခံမလိုဘူး ။